اشاره كرده مىگويد : « ما تو را نفرستاديم مگر براى همه مردم جهان در حالى كه همگان را به پاداشهاى بزرگ الهى بشارت مىدهى ، و از عذاب الهى انذار مىكنى ، ولى اكثر مردم از اين معنى بيخبرند » ( * ( وَما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَنَذِيراً وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ) * ) . « كافة » از ماده « كف » به همان معنى كف دست است ، و از آنجا كه انسان با دست خود اشياء را مىگيرد ، يا از خود دور مىكند اين كلمه گاهى به معنى « جمع كردن » و گاهى به معنى « منع كردن » آمده است . در آيه مورد بحث نيز هر دو معنى را مفسران احتمال داده‌اند ، نخست اينكه به معنى « جمع كردن » باشد و در اين صورت مفهوم آيه همانست كه در بالا گفتيم « كه ما تو را جز براى مجموع مردم جهان نفرستاديم » يعنى جهانى بودن دعوت پيامبر اسلام ص را شرح مىدهد . روايات متعددى كه در تفسير آيه از طرق شيعه و اهل سنت نقل شده نيز همين تفسير را تقويت مىكند . بنا بر اين محتواى آيه همچون آيه 1 - سوره فرقان است كه مىگويد : تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِه لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً : « جاويد و پر بركت است خداوندى كه قرآن را بر بنده اش نازل كرد تا همه جهانيان را انذار كند » . و همچون آيه 19 - سوره انعام كه مىگويد : وَأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لأُنْذِرَكُمْ بِه وَمَنْ بَلَغَ : « اين قرآن بر من وحى شده تا شما و همه كسانى را كه اين سخن به آنها مىرسد انذار كنم » . در حديثى كه بعضى از مفسران به تناسب آيه فوق ذكر كردند عموميت دعوت پيامبر به عنوان يكى از افتخارات بزرگش منعكس است ، آنجا كه مىگويد : اعطيت خمسا - و لا اقول فخرا - بعثت الى الاحمر و الاسود ، و جعلت